Talerz ozdobny, atelier Heleny Wolfsohn

Talerz ozdobny ze sceną dworską, Miśnia – atelier Heleny Wolfsohn;

Biała porcelana (4 gatunek)/farby naszkliwne;

Miśnia, XIX/XX wiek (prawdopodobnie 1893-1906);

Wymiary: średnica 25,5 cm;

Cena: 1400 zł

Malarnia porcelany założona przez Helenę Wolfsohn (z domu: Meyer; jej ojciec prowadził warsztat porcelany L. Meyer & Söhne przy Schlossergasse 5 w Dreźnie) w 1843 r., która prowadziła również w Dreźnie sklep z ekskluzywnymi artykułami dekoracyjnymi, artystycznymi, antykami i wyposażenia wnętrz. Z dużym powodzeniem oferowała „białą porcelanę” sprowadzaną od znanych producentów, dekorowaną w swoim studio w stylu dawnej Miśni i Wiednia. Od ok. 1853 r., wyroby H. Wolfsohn sprzedawał w Londynie jej przedstawiciel handlowy J. & R. McCracken.

W 1878 roku firmę przejęła córka H. Wolfsohn, Emilie oraz jej mąż Leopold Ludwig Elb, którzy również z sukcesem kontynuowali działalność malarni. Już w następnym roku uzyskali nagrodę na targach w Lipsku oraz złoty medal na targach w Sydney. W tym samym roku rozpoczęli stosowanie kobaltowego znaku « AR » ( Augustus Rex ), imitującego sygnaturę manufaktury miśnieńskiej, co spotkało się z jej ostrą reakcją i pozwem sądowym. W jego wyniku sąd niemiecki zakazał w 1881 roku stosowania znaku miśnieńskiego, a sąd w Anglii w 1883 r., a zasądzone odszkodowanie na rzecz KPM Meissen doprowadziło malarnię na skraj bankructwa. W 1893 roku oficjalnym właścicielem malarni został Leopold L. Elb.

W 1906 roku, warsztat odkupił Xavier Ernst Stephan, którego syn Walter Ernst Stephan prowadził malarnię od 1919 r., nie zmieniając historycznej nazwy „Helena Wolfsohn”, aż do roku 1949.

Dzięki znakomitej jakości malatury, wyroby malarni poszukiwane są do dzisiaj przez wielu kolekcjonerów z całego świata.

Helena Wolfsohn, malarka i dekoratorka, która prowadziła atelier w Dreźnie. Otworzone w 1843 rok

[źródło: http://www.porcelainzone.com/pl/factories/wolfsohn-helena]

Prezentowany talerz pochodzi prawdopodobnie z okresu gdy Wolfsohn przegrała już proces z KPM Meissen, a przed sprzedażą zakładu Xavierowi Stephanowi tj.: 1881-1906, sygnatura na talerzu stosowana w latach 1850-1924.